Artykuły

Obraz, gest, język werbalny Company Wayne McGregor

AUTOR: Wojciech Giczkowski FOT.: Company Wayne McGregor
26.10.2015


Far image 7. photo by ravi deepres

Na zakończenie VII Dni Sztuki Tańca i w ramach XXII Międzynarodowych Spotkań Sztuki Akcji ROZDROŻE 2015 w Operze Narodowej wystąpił zespół tańca współczesnego Company Wayne McGregor z Londynu. Grupa, która po raz pierwszy występowała w Polsce, przywiozła spektakl FAR, do którego inspiracją była książka Roya Portera „Flash in the Age of Reason” (stąd skrót FAR). Twórca baletu postanowił na język tańca przełożyć historię XVIII-wiecznych badań nad ciałem i duszą. Nadkomplet widzów przyciągnęła do Teatru Wielkiego magia nazwiska niezwykle nowatorskiego choreografa, który od tancerzy wymaga nie tylko wykonywania określonych kroków, lecz także zaangażowania w kwestie języka, dźwięku i kinestetyki. Zespół przekazuje widzom za pomocą mowy ciała, języka ciała, języka gestów i komunikacji niewerbalnej konkretne rozwiązania problemów.

Klasyczne konfiguracje przedstawione przez duety tancerzy i przez cały zespół dotyczą różnych ludzkich postaw życiowych. Zaskoczona poruszaną problematyką publiczność zaczęła od początku analizować zestawy ruchów. Falujące postaci miały pokazać, gdzie w ciele znajduje się dusza. Rewelacyjny zespół dziesięciu tancerzy (w tym polska tancerka Anna Nowak, którą podziwialiśmy wcześniej w Polskim Balecie Narodowym) starał się pokazać zmysłowość i wrażliwość ludzi Oświecenia. W rytm zmiennej, bo raz klasycyzującej, a kiedy indziej awangardowej muzyki techno Bena Frosta, artyści budowali obrazy inspirowane ilustracjami ze starej Encyklopedii Diderota. Te złożone relacje nie były proste, a zdaniem niektórych widzów wręcz nazbyt skomplikowane. Nie było także w przedstawieniu obrazów o linearnej ciągłości – fabuły; i dlatego dla kogoś, komu nie wystarczał sam dynamiczny obraz, balet ten mógł się wydać trudny w odbiorze.

Spektakl został wystawiony na tle olbrzymiej, wiszącej nad sceną ramy-oprawy, złożonej z migających świateł i cieni, autorstwa Lucy Carte, a za ich wykonanie odpowiadało wielokrotnie nagradzane studio projektowe Random International. Taki awangardowy design świetnie by się sprawdził w Galerii Foksal, w tym jednak przedstawieniu zwyczajnie przyciągał wzrok i odciągał uwagę od tancerzy. Dochodziło do tego zwłaszcza w momentach, gdy na ekranie pojawiało się odliczanie przypominające niezwykłe „Opałka 1965 /1 – ∞” – najsłynniejsze dzieło polskiego konceptualisty, Romana Opałki. Jego cykl miał przedstawiać upływ czasu dotyczący człowieka i bardzo dobrze łączył się z koncepcją baletu Wayne’a McGregora.

VII Dni Sztuki Tańca były przeglądem różnych baletów i pokazały, jak odmienne są poszukiwania choreografów. Polski Balet Narodowy i Bałtycki Teatr Tańca wypadły w tym zestawie znakomicie, a ich produkcje charakteryzowały się wysokim poziomem artystycznym i wybitnym językiem baletowym. Zespół amerykańskich tancerzy Paula Taylora zaskoczył sportowymi obrazami oraz perfekcją ich wykonania. Na tym tle Company Wayne McGregor z Londynu był najbardziej awangardowy i globalny w wyrazie artystycznym.

25 października 19:00 / Balet, Wydarzenia specjalne / Sala Moniuszki

VII Dni Sztuki Tańca | XXII Międzynarodowe Spotkania Sztuki Akcji ROZDROŻE 2015

FAR | Występ gościnny zorganizowany we współpracy z Fundacją Sztuka i Współczesność oraz Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski

FAR

Koncepcja i reżyseria: Wayne McGregor

Choreografia: Wayne McGregor we współpracy z tancerzami

Muzyka oryginalna: Ben Frost

Scenografia: Random International

Kostiumy: Moritz Junge

Światła: Lucy Carter

FAR jest koprodukcją Sadler’s Wells w Londynie i Peak Performances @ Montclair State University w Stanach Zjednoczonych. Przedstawienie uzyskało wsparcie Doris Duke Charitable Foundation udzielone w ramach programu Creative Campus Innovations finansowanego przez Association of Performing Arts Presenters. Spektakl powstał na zamówienie Maison de la Danse w Lyonie, Fondazione I Teatri w Reggio Emilia, Belgradzkiego Festiwalu Tańca, Belfast Festival, Brighton Dome and Festival Ltd, londyńskiego Laban Theatre oraz DanceEast w Ipswich.