Recenzje

Najnowszą premierę Teatru Hansa Christiana Andersena w Lublinie zaliczyć można do jak najbardziej udanych. Nowy rok andersenowicze rozpoczęli z dużą dawką humoru i pozytywnej energii. Groteskowa bajka niesie z sobą przesłanie ważne dla małych - i nie tylko małych - odbiorców.

Całą akcję rozpoczyna taneczny pochód chorych ludzi, pokładających nadzieję w uzdrawiających umiejętnościach doktora Dolittle'a. Doktor Dolittle (w tej roli Konrad Biel) leczył całe miasteczko, ale nie miał do tego serca. Jego prawdziwą pasją były zwierzęta. Za sprawą swoich czworonożnych i skrzydlatych przyjaciół ostatecznie zajął się jedynie weterynarią. Niestety, empatyczny i wielkoduszny doktor popada w tarapaty finansowe, których przyczyną staje się cierpiący na ból zębów krokodyl. Mimo wszystko, sumienie nie pozwala mu odesłać cierpiącego i płaczącego krokodylimi łzami zwierzaka z powrotem do cyrku. W krytycznym momencie przylatuje do niego jaskółka z wieściami o epidemii panującej wśród afrykańskich małp. Cała ekipa doktora Dolittle'a postanawia wyruszyć w podróż. W realizacji planów pomaga im handlarz Henry, który oddaje im swój okręt wraz z zasobami żywności. Historia nabiera zawrotnego tempa, ukazane zostają morskie przygody przyjaciół, potyczki z królem Afryki – Królem Jogiilinkiem oraz jego strażnikami, proces leczenia kuzynów małpki Cziczi, a także pojedynek z piratami.

Momentami spektakl nabiera cech powieści przygodowej. Ważnym elementem nadającym rytm przedstawieniu jest muzyka - zwłaszcza piosenki czerpiące z szant, do których widzowie ochoczo klaskali. Podstawowym elementem scenografii były kubiki, z których aktorzy tworzyli otaczającą ich przestrzeń. Stawały się statkiem, wyposażeniem mieszkania, tronem Króla. Ascetyczną scenografię dopełniały liczne wizualizacje. Aktorzy z dużą pomysłowością wchodzili w grę ze wszystkimi elementami scenografii, ukazując, jak wiele przedmiotów można stworzyć z bardzo prostego materiału. Pełne niespodzianek kreowanie świata rozgrywało się nie tylko na scenie, ale również na schodach widowni. Aktorzy wychodzili do publiczności, nie bojąc się interakcji.

Zwierzęta nie zostały przedstawione w tradycyjny sposób, jak to zazwyczaj bywa w spektaklach dla dzieci. Nie było kukiełek czy też elementów, które by oddawały ich rzeczywisty wygląd. Kostiumy aktorów grających zwierzęta wykonane zostały z przedmiotów domowych codziennego użytku, bądź elementów ubioru sportowego (poduszki, kapcie, gumowe rękawiczki, kask). Wyjątkiem była papuga Polinezja, która stanowiła jedną z najważniejszych bohaterek przedstawionej historii. To ona nauczyła doktora zwierzęcego języka oraz uratowała z opresji przyjaciół… a podobno papugi tylko bezmyślnie powtarzają wyuczone słówka. Zwierzęta w gruncie rzeczy są głównymi bohaterami powieści i spektaklu. Uosabiają ludzkie cechy charakteru. Spektakl ukazuje zwierzęcy świat, który ludzie tylko nieumyślnie komplikują. Człowiek jest zaborczy, szuka władzy i zysku, świat zwierząt stoi w opozycji – skierowany jest przede wszystkim na podstawowe dobra niezbędne do osiągnięcia szczęścia. Często to właśnie one są bardziej racjonalne niż przedstawiciele naszego gatunku.

Gra aktorska jest bardzo sugestywna, aktorzy świetnie rozumieją się na scenie, współtworzą ruch sceniczny poddany bardzo żywej akcji. Nie było ani chwili do stracenia, tak jakby akcja nie mogła się zatrzymać. Piosenki i układy taneczne podtrzymywały uwagę najmłodszych odbiorców. Gra zwierząt wymagała dużego wyczucia przestrzeni, muzyki i akcji. Doskonałym rozwiązaniem reżyserskim było nałożenie się dwóch planów w czasie rozmowy doktora z siostrą. Zapalające się światło ukazywało, na który plan należy zwrócić w danym momencie uwagę.

Lekarz Dolittle nie tylko leczył ciała zwierząt, ale również podtrzymywał zwierzęta na duchu w trudnych momentach. Spektakl powstał na podstawie powieści Hugha Loftinga - ukazuje bohatera, który na przekór wszystkim i wszystkiemu wierzył w swoją misję, dla którego pomoc franciszkańskim braciom mniejszym była jednym z wyznaczników człowieczeństwa.

autor tekstu: Urszula Motyka

Zobacz także

Prl okladka front dlamediow

Teatr w hasłach

Autor: Izabela Mikrut
18/01/2017
**Nie da się stworzyć syntezy wiedzy o teatrze (nawet z wybranego okresu), materiału badawczego jest zwyczajnie za dużo –…
Poziom male

KATARZYNA UCHERSKA

Autor: Wiesław Kowalski
17/01/2017
Jestem z epoki Słowackiego, więc większość uroków dzisiejszego świata mnie dziwi **Z Katarzyną Ucherską, aktorką Teatr…
1442f23d3aa0c55ac05471e6e54692fc full

Piękno i pomoc

Autor: Izabela Mikrut
17/01/2017
Na dwa sposoby można zacząć opisywanie tej książki. Albo od bohaterki – Anny Dymnej, aktorki, którą znają i kochają chyba…
Pic1 1200 101714 157672 with ratio 16 9

Było ich trzech

Autor: Bartłomije Kalinowski
16/01/2017
Dominik Smaruj, Davit Baroyan i Hubert Kożuchowski są absolwentami pierwszej edycji projektu Akademii Teatru Alternatywn…

Add comment btn