Recenzje

Noso202
12/02/14

Szarża

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Agata Tomasiewicz
Już w dziewiętnastym wieku Gustave Le Bon wieszczył śmierć cywilizacji, która miałaby się dokonać w następstwie dyktatury tłumu. Po inscenizacji sztuki traktującej o tej specyficznej formie tyranii oraz związanej z nią dezindywidualizacji można by się spodziewać, przykładowo, pamfletu na klujące się ekstremizmy (temat ostatnio na tapecie; zaognienie wojny ideologicznej po ostatnim Marszu Niepodległości z pewnością przyniesie pokłosie w teatrach). Artur Tyszkiewicz wybrał dla swojego spektaklu inn
Noso202
12/02/14

Iść z duchem czasu

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Agnieszka Górnicka
Nosorożec Eugene Ionesco to metaforyczna wizja stopniowego umasowienia społeczeństwa, w którym człowiek pozbawiony silnej woli i świadomości, zatraca odrębność i indywidualność własnej egzystencji. Bezmyślnie wsłuchując się w hasła skandowane przez innych; identyfikując się z myśleniem zbiorowym - narzucającym fałszywe racje i idee, odrzuca głos sumienia i rozumu, gubiąc zmysł empatii i logicznego myślenia. Sztuka napisana pod koniec lat pięćdziesiątych, jednoznacznie odnosiła się do rzeczywis
Noso202
12/02/14

Ach, czemu by nie zostać nosorożcem?

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Anna Czajkowska
Eugene Ionesco, dramaturg pochodzenia rumuńskiego, piszący po francusku, jeden z twórców teatru absurdu, napisał „Nosorożca” w 1959 roku - czternaście lat po zakończeniu wojny - jako ostrzeżenie przed totalitaryzmem. Ionesco tworzył „anty-sztuki”, na pograniczu rzeczywistości i fikcji, ukazywał prawdę, mądrość zmieszaną z grą i szaleństwem. Jego teatr określono jako „zbiór banałów odkrytych na nowo i osobiście przeżytych, intymne zwierzenie najbardziej zużytych komunałów”. W zamyśle autora, dram
Absolwent plakat
12/02/14

Beniaminek z lemingarni

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Agata Tomasiewicz
Powieść Charlesa Webba i film Mike’a Nicholsa wyrastają z tego samego podglebia – doświadczenia kontestacyjnego lat 60. Z perspektywy współczesnego odbiorcy utwory te nie odnoszą się do podważenia mitotwórczego potencjału kontestacji, mało tego, w ogóle już nie korespondują z przemianami obyczajowymi sprzed kilku dekad. Jest to pewna szkoda, zarówno dla produkcji filmowej, jak i dla książki. Cała, trywialna przecież, konstrukcja fabularna została wpisana w historyczny i kulturowy kontekst. Cóż, r
Stalin202
12/02/14

Studium narodzin tyranii z lezginką w tle

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Kama Pawlicka
Najnowsza sztuka Tadeusza Słobodzianka oscyluje między tragedią i komedią, przypowieścią przygodową a operetkę, dramatem i musicalem. To taki teatralny miszmasz, który dobrze się ogląda. Głównie za sprawą zmieniających się jak w kalejdoskopie scen, z których każda dzieje się w innym miejscu. W czasie spektaklu przenosimy się więc z Tyflisu do Londynu, Paryża, Wiednia czy Krakowa. W każdym z tych miejsc spotykamy młodego Józefa Dżukaszwili, któremu wtedy, w 1907 roku, jeszcze nawet nie świtała
Stalin202
12/02/14

Upadek wartości

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Anna Czajkowska
6 kwietnia, w warszawskim PKiN (za rządów komunistów - imienia Stalina), w mieszczącym się tam Teatrze Dramatycznym, odbyła się premiera sztuki pod tytułem „Młody Stalin”. Bohaterem najnowszego dramatu autorstwa obecnego dyrektora wspomnianego teatru, Tadeusza Słobodzianka, jest młody idealista Josif Wissarionowicz Dżugaszwili. Radziecki dyktator, znany później jako Stalin, urodził się w Gori, gruzińskim miasteczku; jego ojcem był szewc Bezo Dżugaszwili, a matką pochodząca z chłopów pańszczyźnian
Stalin202
12/02/14

Upadek wartości

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Katarzyna Binkiewicz
Teatr Dramatyczny proponuje widzom kolejny już raz szalenie ambitny i trudny obraz, będący dziełem duetu Słobodzianek / Spišák. „Młody Stalin”, mający premierę w kwietniu 2013 roku w tak szczególnym miejscu jak PKiN w Warszawie, to dramatyczna historia człowieka, który każdego dnia coraz bardziej opuszczał swoje człowieczeństwo dążąc ku szaleństwu. Tekst Tadusza Słobodzianka zawsze gwarantuje jedno – będzie szorstko, dotkliwie i z pewnością osobliwie. Autor tekstu „Naszej klasy” podejmuje kole
Marilyn202
12/02/14

Ostatni seans Marylin

Teatr Dramatyczny - scena im. G. Holoubka, Warszawa 
Autor: Agnieszka Górnicka
Marylin Monroe - ikona kina lat 50. i 60., symbol piękna i seksu, kobieta-marzenie. Taki obraz aktorki funkcjonujący w zbiorowej świadomości, kreowany przez media i branżę filmową, odbiega od wizerunku Marylin jaki tworzy w swoim spektaklu Krystian Lupa. Reżyser stara się obnażyć Normę Baker z maski przywdzianej na użytek filmowej kariery. "Marylin Monroe istnieje wyłącznie na ekranie". Własne słowa bohaterka potwierdza włączając kamerę, która przez cały spektakl rejestruje to, co dzieje się n