Recenzje

Sad ostateczny plakat.jpg.400x500 q85
22/02/14

Przewrotna historia o odpowiedzialności

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Kama Pawlicka
Gdyby nie jeden pocałunek ta historia potoczyłaby się zupełnie inaczej. Naczelnik stacji Tomasz Hudetz sumiennie wypełniałby swoje obowiązki, Anna, córka oberżysty, pewnie wyszłaby za mąż za zakochanego w niej rzeźnika Ferdynanda, a Alfons, prowadzący miejscową drogerię, dalej sprzedawałby swoje specyfiki. Życie sennego miasteczka, w którym nic na pozór się nie dzieje, zostaje w jednej chwili zburzone. Naczelnik stacji w chwili słabości przeoczył jeden skład pociągów, nie dając w odpowiedniej ch
Sad ostateczny plakat.jpg.400x500 q85
22/02/14

Powieść o cienistej dziewczynie

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Tomasz Flasiński
Nie bez kozery Sąd Ostateczny, najbardziej frapująca i najmniej jednoznaczna ze sztuk Ödöna von Horvátha, skojarzył się Agnieszce Glińskiej z Leśmianem. I nie tylko ze względu na oniryczne, do końca niewyjaśnione wizje nieboszczyków wstających z grobu dla omówienia z głównym bohaterem problemu winy – może majaki, może prawdziwe widma, może zapowiedź grających w wietrze trąb Bożego sądu, przed którym miały przecież wracać na ziemię trupy mogilne. Przede wszystkim jednak jest coś z Leśmiana i coś z
Sad ostateczny plakat.jpg.400x500 q85
22/02/14

Nemezis na szynach

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Szymon Spichalski
Odon von Horvath pojawia się na polskich scenach od kilku ładnych lat. Mieliśmy już dwie inscenizacje ,,Kazimierza i Karoliny” (w Warszawie i we Wrocławiu). Najgłośniejszym spektaklem na podstawie dramatu Austriaka były ,,Opowieści lasku wiedeńskiego” wystawione w Opolu. Z kolei kilka dni temu ukazały się dwa tomy dzieł von Horvatha, wydane nakładem ADiT-u. Wcześniej pojawił się podobny zbiór utworów Levina, po którego publikacji doszło do wysypu inscenizacji dramatów Izraelczyka. Czy podobnie bę
Sad ostateczny plakat.jpg.400x500 q85
22/02/14

Chęć spotkania z siłą niewinności...

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Marek Kubiak
Podrzędna i nudna mieścina z dwoma najważniejszymi punktami - karczmą i stacyjką kolejową; ludzie przesiąknięci codziennością, każdy dzień przeżywający jakby z rozpędu, aż do momentu pewnego z pozoru niewinnego pocałunku, który nagle cały ten świat wywraca do góry nogami. Jedno zdarzenie efektem domina wywołuje następne; jedna tragedia śledzi kolejną; jakby wyciągnąć niewłaściwą nitkę z utkanej gęsto tkaniny - wszystko nagle zaczyna się pruć i rozłazić w szwach... Ten na pierwszy rzut oka nie
Sad ostateczny plakat.jpg.400x500 q85
22/02/14

Kto zostanie oskarżony i uznany winnym?

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Anna Czajkowska
31 stycznia 2012 roku warszawski Teatr Studio zaprosił widzów na kolejną premierę - na Dużej Scenie, reżyser i dyrektor artystyczny Agnieszka Glińska, zaprezentowała „Sąd Ostateczny”. Autorem sztuki jest Ödön von Horváth, jeden z najoryginalniejszych austriackich dramatopisarzy pierwszej połowy XX wieku, zmarły tragicznie w wieku 36 lat. Jego sztuki były zakazane w Niemczech od 1930 roku, by po trzydziestu latach triumfalnie powrócić na sceny, wywierając ogromny wpływ na prace młodych niemieckich
Sad ostateczny plakat.jpg.400x500 q85
22/02/14

Dylemat zwrotnicy

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Agata Tomasiewicz
"Sąd ostateczny” Odona von Horvatha w reżyserii Agnieszki Glińskiej odświeża pewien znamienny dylemat etyczny. Kilkoro ludzi jest przywiązanych do torów, po których pędzi pociąg. Można przestawić zwrotnicę tak, aby skierować pociąg na sąsiednie tory, gdzie leży spętana jedna tylko osoba. Tu powracają sporne kwestie związane z utylitaryzmem- czy należy przełamywać naturalny bieg zdarzeń, by zgodnie z zasadą użyteczności ocalić jak najwięcej istnień? Czy próba odkształcenia przewidywalnego łańcuch
Wichrowe wzgorza plakat 2012 11 14 530x682
22/02/14

Grunt bardzo grząski

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Agata Tomasiewicz
Można brutalnie rozpłatać klasykę literatury światowej, by wydobyć z dzieła nowe sensy. Co innego, jeśli dramaturgiczne przeszycie jest wyłącznie bezproduktywną operacją na tekście. Projekt reżysera Kuby Kowalskiego i dramaturżki Julii Holewińskiej to próba przekucia trącącej myszką powieści w uwspółcześniony traktat o różnych aspektach miłości. „Wichrowe wzgórza” miały stanowić jedynie punkt odniesienia dla twórców. Rozmontowanie tekstu oryginału i dopisanie całych partii skutkuje niestety chybo
Wichrowe wzgorza plakat 2012 11 14 530x682
22/02/14

Życie jest powtórzeniem

Teatr Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza, Warszawa 
Autor: Agnieszka Górnicka
Historia wielkiej miłości Katarzyny i Heathcliff’a - głównych bohaterów wiktoriańskiej powieści Emily Brontë, w inscenizacji Kuby Kowalskiego, przybiera kształt niekończącej się zabawy, która pod pozorem dziecięcej naiwności i niewinności, kryje w sobie destrukcyjne siły ludzkiej natury. Konwencja powtarzających się działań, schematów postępowania, podejmowanych decyzji i popełnianych błędów tworzy obraz błędnego koła, w którym dominującą rolę odgrywają nasze namiętności: miłość, nienawiść, rządz