Recenzje

Plakat b1
30/04/18

Naiwna wiara?

Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław
Autor: Karolina Okurowska
**Jest przerwa, stoję na Capitolowym Podwórku w tłumie ludzi, na balkonie duża część zespołu aktorskiego śpiewa hit musicalowy „Liżę Twoje serce” – wszyscy uśmiechają się, uśmiechają się tak ciepło i naiwnie - można by pomyśleć, że sztucznie. Niedaleko wśród tłumu stoi kobieta i liże lizaka w kształcie serca, podryguje sobie do muzyki. To widok tak wesoły i beztroski, że chce się wierzyć, że możemy być szczęśliwi, że to wszystko jest trochę o nas, że to nasze miasto i fajnie jest, że nie ma wojny
Ojciec matka
30/04/18

Rodzina jako źródło cierpień

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - Nowa Scena, Kraków
Autor: Klaudia Muca
**Jan Peszek grający dziecko, akompaniujący muzyk przebrany za smoka, wesołe dźwięki z plastikowych zabawek i śmierć jako puenta – tak w skrócie przedstawia się spektakl Wojtka Klemma. Do tego należy dodać kilka wniosków, które nasuwają się w trakcie jego oglądania lub tuż po: wychowywanie dzieci to trudne zadanie; rodzice muszą dojrzeć do bycia rodzicami; źle przebiegający proces socjalizacji społecznej nie wpływa dobrze na rozwój emocjonalny dziecka; dzieci trzeba uważnie słuchać, nie narzucać
Rodzenstwo
30/04/18

Zapiski z domu wariatów

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - Scena Kameralna - Strarowiślna 21, Kraków
Autor: Agata Tomasiewicz
**Wznowienie spektaklu Krystiana Lupy z 1996 roku pozwala na przypomnienie sobie, jak wyglądała poetyka twórcy sprzed „Factory 2” czy odświeżonego „Miasta snu”.** Że Lupa jest krzewicielem twórczości Bernharda nie trzeba chyba nikomu przypominać. Jedna z ostatnich sztuk Austriaka, „Rodzeństwo”, kumuluje tematy znane z wcześniejszych dzieł – centralna postać obłąkanego, odizolowanego od świata geniusza wystąpiła m.in. w „Kalkwerku”, „Immanuelu Kancie” czy „Na szczytach panuje cisza”. Silne
Paw krolowej
30/04/18

Wyjątkowość przeciętności

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - scena HELENA - Duża Scena, Kraków
Autor: Marta A. Zabłocka
**„Paw królowej” w reżyserii Pawła Świątka w krakowskim Teatrze Starym to udana próba adaptacji scenicznej kultowego już tekstu Doroty Masłowskiej. „Nowi rebelianci wyruszają w ryzykowną drogę trasą: absurd, / żeby odnaleźć jakąkolwiek przestrzeń, / niezawłaszczoną medialną demokracją” zapowiadają realizatorzy w stylizowanej na Masłowską piosence. Ale czy tą przestrzenią w ich rozumieniu ma być teatr i czy nowymi rebeliantami są, po Masłowskiej – starej rebeliantce, ci, którzy próbują przystosowa
Wrog ludu
30/04/18

Brak tlenu osłabia sumienie

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - scena HELENA - Duża Scena, Kraków
Autor: Monika Siara
**Wrogiem ludu staje się ten, kto posiada dostęp do prawdy. Najnowsza premiera Starego Teatru udowadnia, że problemy, o których pisał Henryk Ibsen ponad sto lat temu, są aktualne – nieustanne szukanie sensacji, zależność mediów od władzy, ekologia, walka jednostki o prawdę. Zmieniają się jedynie bohaterowie tych powtarzających się w kółko historii. Wszakże po co nam – zwykłym, szarym obywatelom – nowe idee, przecież tak świetnie radzimy sobie ze starymi.** Scena przypomina dawno odwiedzan
Platonow 1
30/04/18

Raj, w którym nie ma aniołów

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - Scena Kameralna - Strarowiślna 21, Kraków
Autor: Klaudia Muca
**W towarzyskiej grze, w której buduje się i burzy relacje między ludźmi, musi pojawić się inicjator tego budowania lub burzenia, postać-katalizator, nadająca tej grze odpowiednią dynamikę. Taką postacią był tytułowy bohater „Płatonowa” Antona Czechowa. Był, ponieważ stracił ochotę na podtrzymywanie iluzji dobrych relacji z ludźmi z najbliższego otoczenia, nie zdecydował się uciec z dawną kochanką, nie kontynuował flirtu z matką swojego przyjaciela (żona tego przyjaciela to właśnie ta dawna kocha
Kosmos
30/04/18

Light from the Mouth of Infinity

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - Scena Kameralna - Strarowiślna 21, Kraków
Autor: Kinga Kurysia
**Krzysztof Garbaczewski po premierze wrocławskiego „Kronosa” mówił, że w trakcie pracy nad nim słuchał nieustannie utworu „Failure” zespołu Swans. Po obejrzeniu „Kosmosu” myślę, że rytm tego spektaklu oraz wykreowany świat idealnie wpasowują się w tekst i aurę „You know nothing”, kompozycji z tej samej płyty, a mianowicie „White Light from the Mouth of Infinity”.** Tak naprawdę można śmiało przyznać, że „Kosmos”, a raczej jego duch, został już w pewnym sensie zainscenizowany przez Garbaczewsk
Glod
30/04/18

“Niesmaczna piosenka (We are the world… for sure?)”

Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej - Nowa Scena, Kraków
Autor: Katarzyna Szatko
**„Spróbować jeszcze raz. Chybić jeszcze raz. Chybić lepiej”. To nie przypadek, że słowa mistrza teatru absurdu stały się wprowadzeniem do książki "Głód" Martina Caparrósa. Wizja świata, zaproponowana przez Becketta, budzi niepokój i sprzeciw, a nadzieja, którą przynosi drugi akt „Czekając na Godota” w postaci „czterech, pięciu” listków na drzewie, okazuje się złudna, pozorna, nierealna. Patologiczna bierność, niemoc i przygnębienie bohaterów, które uniemożliwiają zmianę, skuteczność i postęp. To